Plastik ve Okyanus: Bizim Ambalajlarımız Onların Ev Oluyor

Plastik üretimi yüz yıldan uzun süredir devam ediyor. Bu süre zarfında, ambalaj, çaylık, giysi, teknik cihazlar, hatta ilaçlar gibi onun hayatımızın ayrılmaz bir parçası haline geldi. Ancak bizim gibi deniz plastik seçmedi. Ona yük olarak geldi. Her yıl milyonlarca ton plastik atık denizlere dökülüyor ve bugün denizde büyük çaplı atık adaları var. Bu sadece bir ekolojik felaket değil. Bir malzeme, kolaylık için yaratıldığında, yaşam için bir tehdit haline geldiği bir tarih dönemi. Bu, kendi yaşamımız için de tehdit oluşturuyor.

Okyanuslardaki Plastik: Nereden Geliyor

Okyanuslardaki plastikin ana kaynağı kara. Tüm deniz atığının yaklaşık %80'i kıyıdan gelir: nehirler, rüzgar, yasadışı çöplükler, yağış suyu kanalları aracılığıyla. Plastik şişeler, poşetler, tek kullanımlık çaylık, ürün ambalajları - tüm bu atıklar, sokaklara atıldığında, bir zaman veya diğerinde denize ulaşır. Ana karadan yaşasak bile, atıklarınız nehir sistemi aracılığıyla denize ulaşabilir.

İkinci, daha küçük pay ise gemi atıklarıdır. Balıkçılık ağları, kayıp konteynerler, kruvaziyer gemilerdeki atık - tüm bu atıklar okyanus atık döngüsünün bir parçası haline gelir. Plastik suya düştüğünde yok olur değil, küçük parçalara ayrılır - gözle görülemeyen mikrop plastik, ancak sonuçları kolosaldır.

Büyük Pasifik Atık Alanı: Efsane ve Gerçek

Ticari gemilerden gelen atıklar, denizdeki atıkların %80'ini oluşturur. Balıkçılık ağları, kayıp konteynerler, kruvaziyer gemilerdeki atık - tüm bu atıklar okyanus atık döngüsünün bir parçası haline gelir. Plastik suya düştüğünde yok olur değil, küçük parçalara ayrılır - gözle görülemeyen mikrop plastik, ancak sonuçları kolosaldır.

Ticari gemilerden gelen atıklar, denizdeki atıkların %80'ini oluşturur. Balıkçılık ağları, kayıp konteynerler, kruvaziyer gemilerdeki atık - tüm bu atıklar okyanus atık döngüsünün bir parçası haline gelir. Plastik suya düştüğünde yok olur değil, küçük parçalara ayrılır - gözle görülemeyen mikrop plastik, ancak sonuçları kolosaldır.

Büyük Pasifik Atık Alanı, Tichom Okyanusu'ndaki 'atık adası' olarak bilinir. Aslında bu bir ada değil, akıntılar tarafından plastik toplanan devasa bir bölge. Kaliforniya ve Hawaii arasında yer alır ve Fransa, Almanya ve İspanya'nın toplam alanına eşittir. Ancak bu yoğun bir çöplük değil, daha çok küçük parçacıklardan oluşan bulanık bir 'süptür', içinde daha büyük parçalar da vardır.

Bu tür alanlar her okyanusta var ve her yıl büyüyor. Bilim insanları, şu anda okyanuslarda 150 milyondan fazla ton plastik olduğunu ve her yıl 8-10 milyon ton arttığını düşünüyor. Eylem alınmazsa, 2050 yılına kadar okyanuslardaki plastik miktarı, balıklardan daha fazla olacak - tabii ki sayı olarak değil, ağırlık olarak, bu karşılaştırma etkileyicidir.

Plastik Besin Zincirinde: Plankton'dan İnsana

En korkunç kısım, plastikin besin zincirine nasıl sızdığıdır. 5 mm'den küçük plastik mikрочağırı, plankton, balık, deniz kabukları ve deniz kuşları tarafından yutulur. Onlar bunları yemek olarak alırlar. Plastik sindirilemez, iltihaplanmalara neden olur, sindirim sistemini tıkarır, besin maddelerinin emilimini azaltır ve yavaş ölümü neden eder.

Ama bu henüz bitmiyor. Plastik, suyun içindeki zehirli maddeleri çekici bir şekilde çeker: PCB'ler, dioksinsler, pestisitler. Balık bu tür bir plastik parçasını yediğinde, kimyasallar vücuduna geçer ve ardından da onu yiyenin vücuduna geçer. Bu, insan için de geçerlidir. Deniz ürünlerini yiyoruz, deniz tuzu kullanıyoruz, atmosferde dolaşan mikrop plastikler soluyoruz. Plastik artık içinde bizde - araştırmalar kan, akciğerler ve hatta doğum yapacak doğum yapacakların placentasında bulur.

Deniz Hayvanlarına Etki: Sadece Karışma ve Yutma Değil

Büyük plastik parçalar, kurtlar, yunuslar, deniz kaplumbağaları ve fıstıklılar için yaşamı tehdit eder. Onlar ağ parçalarına karışır, ambalajlardan plastik halkalarda boğulur, polietilen poşetlerini medusa olarak alır. Ancak daha ince etkiler de vardır. Örneğin, plastik tarafından salınan bazı maddeler, hayvanların hormonal sistemini bozar, üreme yeteneklerini azaltır. Birçok türde, kirletilmeyle ilgili davranış değişiklikleri tespit edilmiştir.

Özellikle deniz kuşları en hassas: onlar pтенliklerini plastikle besler, balık olarak düşünüyorlar. Bilim insanlarının tahminlerine göre, yaşam boyunca en az bir kez plastiği yemiş olan deniz kuşlarının %90'ı vardır. Bu sadece istatistik değil, tüm ekosistemin tehlikede olduğunu gösteren bir sinyaldir.

Ne Yapabiliriz: Reddetmekten Çözmeye

Global çözümler iki: plastik üretimini azaltmak ve onu geri dönüştürmeyi organize etmek. Ancak kişisel seviyede her birimiz çok şey yapabilir. Öncelikle, tek kullanımlık ambalajlardan - şişeler, poşetler, bardaklar, tüplerden kaçınmak. Tekrar kullanılabilir ambalajlarla ürün seçmek. İkinci olarak, geri dönüştürülmüş malzemeleri kullanan şirketleri desteklemek. Üçüncü olarak, kıyı temizliklerine katılmak ve atıkları doğru şekilde sınıflandırmak.

Politik önlemler de önemlidir. Avrupa Birliği'nde en yaygın tek kullanımlık plastik ürünler yasaklandı. Birçok ülke plastik ambalaj üzerinde vergi uyguluyor. Ticari faaliyetlerden sorumlu tutmak, pazarın değişmesini sağlar. Temiz bir okyanus, utopia değil, zaman ve ortak çaba meselesidir.

Sonuç: Okyanusun Çöplük Olması Zorunlu Değil

Okyanuslardaki plastik, tüketimimizi bir aynaya yansıtır. İçinde alışkanlıklarımızı, acelemizi, dikkatsizliğimizi görürüz. Ancak aynı zamanda her şeyi değiştirmek için bir fırsat görürüz. Her paketin reddi, plajdan alınan her şişe, denizde kalmayıp çöplüğe giden her şişe - bu, okyanusun deniz olmayı sürdürmesini sağlamak için bir adımdır. Dünya, attığımızı işlemeyebilir. Ancak attığımızı durdurabiliriz.

Permanent link to this publication: