Gourmet olarak alay konusu ve iyi bir gülme nesnesi: Neden lezzetseverleri alay etmekten hoşlanırız

Dünyada yiyecek yemek için yaşayan insanlar vardır ve yaşayan yemek için olanlar. Ve özel bir kategori var — gourmet. Onlar sadece yemek yemiyorlar, analiz ediyorlar, karşılaştırıyorlar, hatırlıyorlar ve hayran kalıyorlar. Vanilyanın sos içindeki notaları ayırt edebiliyorlar, peynirin terroir'ini anlatabiliyorlar ve tuzsuz çorbanın acımasına gerçekten uğruyorlar. Bu zengin doğalar etrafında birçok klişe oluştu ve bu da komikliğe elverişli bir zemin oldu. Gourmetler üzerinde alay etmek, alay etmek değil, daha çok bir tanıma şeklidir: lezzet hissetme yeteneklerini hayranlıkla takdir ediyoruz, ancak aynı zamanda onların aşırı ciddiyetlerini gülüyoruz. Gourmetler hakkında iyi bir komedi, bizi yaklaştırır, bize en yüce hazın da kendiliğinden alaycılığı olmaması gerektiğini hatırlatır.

Neden gourmetlar üzerinde gülüyoruz

Gourmet, yemeğe neredeyse dini bir korkuyla yaklaştıran bir insandır. Onun için öğün, sadece bir besin alışverişi değil, bir ritüel, bir sanat, bazen hatta bir felsefi eylemdir. İşte bu ciddiyet, onun yemeği hakkında her şey bildiğine olan inatçı güvenliği, onu alay konusu yapar. Onun tutkusu hakkında alay etmek, onu küçümsemek değildir. Tam tersine, onunla tanıştığımız için alay ediyoruz — kendi küçük zayıflıklarımız, lezzetliye olan aşkımız, daha izce olmak istemeğimiz.

Psikologlar, gourmetlar hakkında komedinin birkaç fonksiyonunu yerine getirdiğini söylüyor. İlk olarak, gerginliği azaltır: birinin bir şeye (hatta yemeğe) çok ciddi yaklaştığını gördüğümüzde, doğal olarak onu gökyüzünden yere indirmek istiyoruz. İkincisi, bir topluluk yaratır: hepimiz bir zaman veya menü seçimlerinden pişmanlanmışız, bir peynir türünü bir diğerinden ayırmakta zorlanmışız. Gourmetler üzerinde gülme, bizi hepinin aynı tekne içinde olduğumuzu hatırlatır. Üçüncüsü, absürdlüğü vurgular: bir insan zeytinyağının tadını şairin aşkı kadar ateşle konuşabilirse, bu gülümseme — ılımlı, hoşgörülü, ancak samimi bir gülümsemedir.

Komiklikte gourmet arketipleri

Gourmetler hakkında şakalar dünyasında bazı sabit imajlar oluştu, her biri belirli bir özelliği alay eder.

**Gourmet-snob**. Bu karakter, sadece bir pizza yemek için yetmez — o, bu belirli restoranda hamurun yeterince havadar olmadığını, domateslerin doğru tür olmadığını açıklamak zorundadır. Onun kraliyet maddeleri: «Bu toprak notunu hissediyorsunuz mu?», «Bu şarap vücut eksikliği», «Burada asidite çok fazla». Şakası: «Gourmet-snob bir burger sipariş ediyor ve diyor: “Bu koyunun üzüntüyle oturmuş bitki yediğini hissediyorum. Bu ete melankolik bir renk veriyor”».

**Gourmet-keşifçi**. Bu, şaşırtıcı kombinasyonlar arayan biridir: çikolata ile biber, karides ile şeker, peynir ile reçel. Yeni bir lezzet deneyimi elde etmek için her şeyi denemek istiyor. Şakası: «Gourmet-keşifçi restoranda: “Sizde bir menü var mı?”. Garson: “Var. Onu açmazsınız?”».

**Gourmet-çilek**. Bu, ideal yemeği bulamadığı için acı çeken biridir. Restoranda dolaşır ve her yerde hatalar bulur: «Bu sosun derinliği eksik», «Bu sosis iki dakika fazla kızarmış», «Bu çileğin ruhu yok». Şakası: «Gourmet-çilek arkadaşına şikayet ediyor: “İdeal bir kahve arıyorum ve bir gün buldum, ancak sonra fark ettim ki bu reklamdı”».

**Gourmet-“kendisi”**. Bu, lezzetli yemekleri seviyor, ancak izleyişe takılmaz. Hem pahalı restoranları hem de sokak yemeklerini değerlendirebilir. Onun alay edilmesi, daha çok basit bir sandviçin tadını aşırı derecede detaylandırması yüzünden olur. Şakası: «Gourmet-“kendisi”: “Bu şauryada özel bir şey var. Kınızı hissediyorum. Kınızın hafif sokak tozu dokunuşu var. Bu ona karakter veriyor”».

Restoran hikayeleri: Garsonun şakacısı olarak yazarı olması

Restoran, gourmet komedisinin ideal sahnasıdır. Burada beklentiler ve gerçek birbirine uymuyor ve çoğu zaman bu da çelişki yaratıyor. Garsonlar, dikkatli misafirlerle karşılaştıklarında, bazen yanıt verir, bazen kendilerine alay eder.

«Gourmet garsonu çağırır: “Bu sosu, bugün yapıldı mı?”. Garson: “Hayır, bu soruyu sorduğunuzda yapıldı”».

«Gourmet: “Bu yemeği denemek istiyorum, ancak tuzsuz. Tuz ürünlerin tadını öldürür”. Garson (ayrılınca): “Tuz onun ruhunu öldürür, ancak bunu söylemiyoruz”».

«Gourmet uzun süre menüyü inceleyip her bir malzeme hakkında soruyor, peynirin kökenini soruyor. Garson sabırla yanıtlıyor. Sonunda gourmet, en basit salatayı sipariş ediyor. Garson: “Harika bir seçim. Sizi hayal kırıklığına uğratmayacak. Benim gibi”».

Bu hikayeler kötü değildir, daha çok sıcak, çünkü garsonlar ve gourmetlar, aynı madeni parmanın iki yüzü: Her ikisi de yemeği seviyor, sadece biri onu yaratır, diğeri onu değerlendirir. Ve onların diyalogu, diğer ziyaretçiler için gülümseme nedeni olur.

Edebiyat ve sinemada gourmetlar

Gourmet imajı uzun zamandır kültürde sevilen bir karakter haline geldi. «Ratatouille»'ı hatırlayalım, burada kemirgen Remy, lezzetin en küçük notalarını hissedebilen mükemmel bir gourmettur. Kulinariye tutkusu, yaşamı tehlikeye atmaya değer: iyi bir mutfak geçmek göze alabilir. Veya «Julie & Julia'da, kahraman odaklı kulinariye, bu tutku da sıkça komik durumların kaynağı olur.

Edebiyatta gourmetlar birçok yazarın eserlerinde yer alır. Bulgakov'un «Makbet ve Margarita'da, kahramanlar yemeğin kalitesini tartışırken neredeyse bilimsel bir ciddiyetle. Çehov'un gourmetlar genellikle hafif bir alay konusu haline gelir — onlar komik, ancak rahatsız edici değiller. Modern yazarlarda gourmet genellikle yemeği yoluyla yaşamın anlamını arayan bir insan olarak öne çıkıyor ve bu da gülümseme nedeni olur.

Sinema da gourmetları seviyor. Komedilerde genellikle utanç verici durumların nedeni olarak yer alırlar: örneğin, kahraman bir randevuda şarap hakkında bilgi sahibi olarak izlenim bırakmaya çalışırken yanlış yapar veya yemeği yeniden yapmayı isterken daha da garip bir şey alır. Bu sahneler, bizim kendimizi tanıdığımız için komikler.

En ünlü gourmet şakaları

İnternet ve sözlü folklorde birçok şaka, neredeyse klasik hale geldi. İşte en ünlülerinden bazıları.

«Gourmet, bir kaynaktan diğerine suyu ayırt edebilen bir insandır, ancak suyu içmemeyi tercih eder, çünkü su şarabı tatmaktan alıkoymaktadır».

«Gourmet bir kahve sipariş eder ve suyu dolu dolu getirmek ister, çünkü ona düşünme alanı sağlar».

«Gourmetı normal bir insandan ayırmak için nasıl anlarız? Normal insan yemek yemek için yaşar, gourmet ise yemek için yaşar ve bunun yanı sıra izlenimlerini kaydeder».

«Gourmet “Bu harika” derken, “Burada yeniden yemeyi isterim” demek istiyor. “İlginç” derken, “Bir daha buraya gelmeyeceğim, ancak doğrudan söylemek için çok nazikim” demek istiyor».

Profesyonel komedi: Şefler ve gourmetlar

Şefler de gourmetlar hakkında alay etmekten hoşlanır. Çünkü onlar onların yaratıcılıklarının en büyük izleyicileri ve eleştirmenleridir. Onların şakaları genellikle daha acımsız, ancak yine de iyi, çünkü gerçekten yemeğe olan sevgilerini değerlendirirler.

«Şef: “Gourmet restorana geldiğinde nasıl anlarız? Kuhneyi gösterir ve daha iyi sunum yapmanın nasıl yapılacağını açıklar”».

«Şef: “Gourmetla kendi dünyasında tartışmak asla iyi bir şey değildir, çünkü o orada yaşıyor, sen sadece çalışıyorsun”».

«Restoran anekdotu: “Gourmet: “Bu kazın ruhu var. Melankoliktir”. Garson: “Lütfen şefe söyleyeyim, onu daha neşeli hale getirmek için kızartır”».

Gourmetlar hakkında neden alay ederiz

Gourmetlar hakkında şakalar, sadece eğlence değil. Bize her birimizde bu arketipin bir parçası olduğunu söyleyen bir yoludur. Hepimiz lezzetli yemek — küçük bir mutluluktur biliyoruz, ancak nadiren bu kadar ciddiye alırız. Bu yüzden gourmetlar üzerinde gülüyoruz, çünkü kendi lezzetliye olan aşkımızı, yemeğe daha fazlasını bulma arzumuzu alay ediyoruz.

İyi bir komedi, gourmetları çılgınlar değil, ortak kültürel tarihimizin karakterleri haline getirir. Bize en ciddi tutkuda bile gülümseme yerinin olduğunu hatırlatır. Eğer gourmet kendisini alay ederse, sadece bir lezzetsever değil, aynı zamanda bir filozoftur, ki her bir yemenin ana malzemesi, onunla başkalarıyla paylaşma mutluluğudur.

Gourmetlar hakkında nasıl doğru şakalar yapmak

Gourmetlar hakkında şakalar, iyi ve tanınabilir olmalıdır. En iyisi, gerçekliktir: ayrıntılara olan aşkı, yemeği coşkuyla anlatma yeteneği, ürünlerin garip kombinasyonları. Kişilere alay etmek yerine, durumlar üzerinde alay etmek önemlidir. Örneğin, birinin trüflülere olan aşkını alay etmek yerine, onun trüfleri şekerde bulduğunu alay etmek daha iyi biridir. Bu, hafiflik ve anlayış yaratır.

Ayrıca, alay edici karşılaştırmalar veya aşağılayıcı alaylar kullanmamak da önemlidir. İyi bir gourmet şakası, gourmetın kendisini de tanıyıp gülmesini sağlar. Çünkü gourmetlar hakkında komedi, alay etmek değil, insanlara olan sevgi, sıradan bir öğle yemeğini küçük bir sanat haline getirebilen insanlar hakkında. Ve sanat, bilinen gibi, gülümsemeyi tetikler.

Sonuç

Gourmet olarak alay konusu, tutkuyu alay etmek değil, unikalığını tanımaktır. Gourmetlar üzerinde alay etmek, bizi küçük mutlulukların olduğunu hatırlatır. Yemeğin sadece yakıt olmadığını, mutluluk, buluşmalar, tartışmalar ve anıların bir nedeni olduğunu. Hatta vanyilin sos içindeki notaları ayırt edemeysek bile, bu yeteneği olanlara gülümsemek bile dünyamızı biraz daha lezzetli hale getirir. Belki de gourmetlar hakkında şakaların öğrettiği en önemli şey, alay etmekten korkmamak, kendi zayıflıklarımızdan çekinmemek ve her yemeğin en iyi baharatının iyi bir gülme olduğunu unutmamaktır.

Permanent link to this publication: