Guilty Hisse ve Kişiliğin Oluşumu ve Gelişiminde Oynadığı Rol

Guilty duygusu, kişiliğin gelişiminde paradoksal bir rol oynayan karmaşık bir sosyal-emoциона尔 fenomendir. Bir yandan, ahlaki bilinç ve sosyal uyumun temel taşısıdır, diğer yandan derin nevrotikler ve yıkıcı davranışların kaynağı olabilir. Kişiliğin gelişimindeki etkisi, yaşanma gerçeğinden çok, kaynağı, yoğunluğu ve kişinin onu yapıcı olarak işleme yeteneğidir.

1. Psikolojik doğa: utançtan ayırım ve oluşum mekanizması

Psikolojik gelişim açısından, guilty duygusu utançtan daha sonra ortaya çıkar ve daha olgun psikolojik yapılar üzerinde temellenir.

• Guilty vs. Utanç: Psikolog Helen Lewis tarafından tanımlanan ve daha sonra geliştirilen temel fark, değerlendirme odaklıdır. Utanç, tüm kişiliğe yöneliktir ("Ben kötüyüm"), genel ve kendini saklama, yok olma arzusuyla sonuçlanır. Guilty, ise fiil üzerine odaklanır ("Ben kötü davrandım"). Spesifik ve affetme, hata düzeltme, özür dileme arzusuyla sonuçlanır. Bu şekilde, guilty, zehirli utançtan farklı olarak, potansiyel olarak yapıcı ve sosyal yönlü bir vektöre sahiptir.

• Guilty hissinin kökeni: Onun ortaya çıkışı, İç Denetçi — Súper-İdo (faydalcılık terimleriyle) veya ahlaki şemaların (kognitif psikolojide) oluşumuyla ilgilidir. Bu, çocuk 3-6 yaşında sosyal normları ve ebeveyn yasaklarını benimseyerek, onları içselleştirirken gerçekleşir. Guilty, bu içselleştirilmiş kuralların ihlali durumunda ortaya çıkar, dış gözlemci olmasa bile. Bu, ahlakiğin kişiliğin iç mülkiyeti haline geldiğinin bir işaretidir.

2. Yapıcı rol: gelişim motivatörü ve sosyal yapıştırıcı

Sağlıklı, uyumlu guilty, bir dizi kritik öneme sahip işlevler yerine getirir:

• Ahlaki kompas: O, gerçek fiilin ve içsel "Ben" ideali arasındaki çelişkiyi belirten bir sinyal sistemidir. Bu, refleksiyon ve pişmanlıkı teşvik eder, bu da ahlaki büyümenin temelidir. Gülti duygusunu hissetme yeteneği olmayan bir kişi, sociopati veya çocukça allanıp bilme seviyesinde kalır.

• İyileştirme motivatörü: Gültü duygusu, insanın izin verdiği ölçüde, telafi eylemleri aracılığıyla azaltmak istediği psikolojik rahatsızlıktır: özür dileme, hasarı telafi etme, gelecekteki davranışları değiştirme. Bu mekanizma, sosyal güven ve işbirliğinin temelidir.

• Empati oluşturma: Gültü hissetmek için, kendi eylemlerinin başkalarına olan sonuçlarını hayal etmek ve başkalarına verilen acıyı anlamak gerekir. Bu nedenle, guilty, когнитif ve duygusal empatiin gelişimiyle yakından ilgilidir.

• Çok kültürlü araştırmalardan bir örnek: Tüm yaşamını kaybedenlerin yerine kalanların hissettiği guilty duygusu, örneğin Batı'daki geleneksel protestan toplumlarında (güneydeki "guilty kültürleri") bulunur, bu toplumlarda davranışı kontrol etmek içsel inançlarla yapılır, guilty duygusu temel düzenleyici olur. "Utanç kültürleri"nde (çoğu doğu kolektivist toplumları) dış değerlendirme ve yüz kaybına odaklanılır. Ancak, gerçekte her iki mekanizma da var.

3. Yıkıcı taraf: nevrotik ve varoluşsal guilty

Guilty duygusu kronik, mantıksız veya aşırı yoğun hale geldiğinde, patojen bir faktör haline gelir.

• Nevrotik (toksik) guilty: Çoğunlukla gerçek bir suçtan çok, içsel, genellikle abartılmış ve mantıksız kendi kendine taleplerin ihlali nedeniyle ortaya çıkar ("ideal olmalıydım", "hata yapma hakkım yok"). Kaynakları:

  • Ebeveyn kuralları: "Ben senin için her şeyi verdim, ama sen..." gibi cümleler, çocuğunda varoluşu için kronik guilty oluşturur.

  • Hayatta kalan travması: Klasik örnek, bir felakette diğerlerinin öldüğü ancak hayatta kalan kişinin hissettiği guilty duygusudur.

  • Çocukların büyülü düşünce: Çocuk, ebeveynlerinin boşanması veya yakınlarının hastalığı nedeniyle "kötü" düşünceleri veya davranışları nedeniyle suçlu hissedebilir.

• Varoluşsal guilty: Psikoterapist Irvin Yalom tarafından tanımlanan ve Martin Heidegger ve Karl Jaspers'in çalışmalarıyla köken aldığı. Bu, belirli bir fiil için değil, yaşam potansiyelinin gerçekleştirilmemesi için, kendine "ihanet" etme, başkalarına yeterince dikkat etmemek veya sadece "bireysellik suçu" için — kimse tamamen bizim varoluşumuzu paylaşamaz veya bizim hayatımızı bizim için yaşayamaz — guilty duygusudur. Bu guilty, bilinirse, gerçekçi bir yaşam için güçlü bir motivasyon olabilir.

• Sonuçlar: Kronik guilty, kendine yıkıcı davranışlar (kendini cezalandırma, reddedilme provokasyonu), anksiyetik ve depresif rahatsızlıklar, düşük benlik saygısı, psikosomatik hastalıklara yol açar. Kişi geçmişte takılı kalır, şu an için enerji kaybeder.

4. Kişiliğin gelişiminde guilty: deneyim entegrasyonu

Olgun bir kişiliğin oluşması, guilty duygusuyla çalışma becerisinden geçemez. Bu süreç, şunları içerir:

1. Tanıma ve farklılaştırma: Sağlıklı guiltyyi gerçek bir suç için guiltyden ayırmak.

2. Sorumluluk almak ve guilty ile birleşmek: "Hata yaptım" "Ben hata" demek eşdeğer değildir.

3. Telafi: Olası olduğunca durumu düzeltme eylemleri.

4. Kendini affetme: Negatif deneyimi yaşam hikayesine entegre etme, ders çıkarma ve ilerleme. Bu, zehirli guilty ile mümkün olmayan kritik bir aşamadır.

Neurobilimden ilginç bir gerçek: fMRT ile yapılan araştırmalar, guilty hissetmenin önde gelen omurga korteksi ve adacık bölgesini aktive ettiğini gösterir — empati, sosyal acı ve kendikontrolü ile ilgili bölgeler. Bu, guilty'nin net bir sosyal-emoционар yapıya sahip karmaşık bir yapı olduğunu doğrular.

Sonuç

Bu şekilde, guilty duygusu, kişiliğin oluşumunda ikiyüzlü bir Yunus'tur. Rolü, kalite ve içeriğe bağlı olarak diametrik olarak karşıt olabilir.

• Empati ve gerçek sorumluluk temelinde temel alınan uyumlu, durumsal bir deneyim olarak, ahlaki büyüme, sosyal bağlanma ve kişisel olgunluk motoru olan, sınırları, eylemlerimizin sonuçlarını ve ilişkilerin değerini öğreten bir öğretmendir.

• Gerçekten ayrılmış ve kendini aşağılama odaklı olan kronik, nevrotik bir durum olarak, kişiliği bloke eden ve yaşamı zehirleyen bir hapis olan, gelişimi engelleyen ve yaşamı zehirleyen bir hapis olur.

Sağlıklı bir kişi, never duymayan değil, guilty'nin zehirli formlarına karşı psikolojik bağışıklık sahibi ve sağlıklı guilty'yi belirli eylemlere: özür dileme, hata düzeltme, davranış değiştirmeye dönüştürebilen bir kişidir. Bu süreç, guilty hissetmekten sorumluluk almak ve kendini affetmek arasındaki yolculuk ve kişisel bütünlük ve olgunluk yolundaki kritik bir rota olacaktır. Sonuçta, guilty hissetme ve yapıcı olarak işleme yeteneği, sadece sosyal değil, aynı zamanda ahlaki bir varlık olarak insanı ayıran yüksek bir gelişim seviyesidir.

Permanent link to this publication: