Güney Avrupa ülkeleri (İtalya, İspanya, Portekiz, Yunanistan) Noel Arifesı, Katolik ve Ortodoks ritüelliklerinin birleştiği, Akdeniz kültürünün temel değerleriyle (aile dayanışması, yemek kültü (konviviüm) ve kamu mutluluğunun ifade edilmesi) benzersiz bir kültürel sentez temsil eder. Kuzey Avrupa modelinin (gizli ev içi huzuru) aksine, güney Noel Arifesı (Nochebuena, Vigilia di Natale, Consoada, Κουτούκια) evin özel alanı ile kamu alanı olan sokakların, katı oruç ile gelecek yemek arasındaki bir olaydır.
Religioso disiplin, özellikle Yunanistan ve XX. yüzyıl ortasına kadar Katolik ülkelerinde günün ritmini belirler.
Katı oruç (Νηστεία / Vigilia): 24 Aralık, Noel öncesi dönemdeki en katı oruç günüdür. Yunanistan'da bu, 40 günlük Noel orucunun son günüdür (Φώτα). Et ve süt ürünleri yanı sıra sıkça balık ve yağ da tüketilmez. İspanya ve İtalya'da da akşam yıldızına kadar oruç tutulur, sadece ekmek, sebzeler ve balık tüketilir. Bu oruç, sadece bir askese değil, beden ve ruhun bayramın tasarımı için hazırlanmasına yardımcı olan bir kutsal boşaltmadır.
Gece liturgisi olarak zirve: Katolik ülkelerde gece yarısı Misa del Gallo, Yunanistan'da ise «Ταχιά Μитρί» (Μεγάλη Όρθρος) olarak bilinen, Vasiliy the Great'in liturgisi ile başlayan ve 25 Aralık sabahına geçen Büyük Kandil. Yunanistan'da liturgiden sonra inananlar birbirlerini «Καλά Χριστούγεννα» kelimesiyle selamlar, köylerde hala Noel gecesi çocukların üçgen metal zilciği («τριγώνι») ile evleri dolaştığı ve paralar veya ikramlar aldığı «κάλαντα» geleneği devam etmektedir.
Noel Arifesı akşam yemeği, her bir yemeğin sembolik anlam taşıyan bir geçiş ritüelidır.
İtalya (Cenone della Vigilia): «Zenginlik akşam yemeği» olarak bilinen bu yemek, çoğunlukla balık (il cenone di magro) içerir. Tradisyonel yemek sayısı genellikle 7, 9 veya 13 (7 rahmet, 9 melek derecesi veya 12 apostol ile İsa) sembolize eder. Günlükler arasında: «kapitone» (zürafingillerin pişirilmiş hali, kötülüğün yılan biçiminde zaferi simgeleyen), «bakkała» (tреска), deniz ürünleri salataları. Tatlılar (panettone, pandoro) daha sonra ortaya çıkar.
İspanya/Portekiz (Cena de Nochebuena / Consoada): Masada deniz ürünleri hakimdir. İspanya'da çeşitli karidesler, langoustine, balık. Portekiz'in kuzeyinde «bakальяу» (tреска) ve karnabahar, güneyde tavuk. «Turron» (tüyler) ve «polvorones» (unlu kurabiye) zorunludur. Katalonya'da «can d’Ore» eklenir - klçeği ve tanelerle dolu bir çorba.
Yunanistan (Νυχτερινό γεύμα): Akşam yemeği daha mütevazı ve katı oruçtadır. Tradisyonel yemek «χριστόψωμο» (χριστόψωμο - «İsa'nın ekmek»), fındık ve kuru meyvelerle tatlı bir ekmek, ayrıca «φρουτόσουπα» (kuru meyvelerden kompot - kuru üzüm, hurma, şekerli üzüm). Merkezde «κουλουράκια» (κουλουράκια) yer alır - İsa'nın halterlerini simgeleyen süslenmiş kurabiye. Çoğu bölgede «ревьифада» (revyifada) - doldurulmuş tavuk veya domuz yapılır, ancak 25 Aralık'ta yenir.
İlginç bir gerçek: Yunanistan'da «καλόγερος» (кало́герос - «iyi yaşlı adam») geleneği vardır. En saygın aile üyesi veya arkadaş grubunun akşam yemeği sonrası ormana çıkar, «yangın için bir odun getirir» - büyük bir kiraz veya zeytin ağacı odunu. Bu odun, törenle eve getirilir, şarap, yağ ve bal ile sulanır ve yakılır. Bu odun, 6 Ocak'ta Kutsel Su Günü'ne kadar yanar ve kül, ev ve tarlalar için bir koruma olarak saklanır.
Aile olarak klan: Noel Arifesı'na geniş aile toplanır, ikiz ve üvey kardeşler de dahil. Bu sadece bir akşam yemeği değil, yıllık aile ilişkilerinin teyidi, haberlerin paylaşımı ve birlik gösterimidir. Yunanistan'da bu ilke, «οικογένεια» (ikoneia) olarak en geniş anlamda ifade edilir.
Bayramın kamusalitesi: Aile akşam yemeği sonrası, birçok İspanya ve İtalya şehrinde gençler ve yetişkinler sokaklara, ana meydanlara çıkar. Aile içi gizliliğin ardından bir «çıkış» gerçekleşir. İnsanlar yürür, arkadaşlarla buluşur, pazarlara gider. Yunanistan'da ise akşam daha içsel, ev ve uzun gece liturgisi hazırlığı etrafında odaklanmıştır.
Yunanistan'da Noel Arifesı (παραμονή των Χριστουγέννων), Ortodoks geleneği ve tarım geçmişi ile ilgili özel özelliklere sahiptir:
Χριστόψωμο süslemesi: Odunu yanı sıra, deniz geleneğine saygı olarak bir tekne (卡拉́ви) süslenir. Şimdi genellikle bir ağaç olarak değiştirilir, ancak adalarındaki köylerde hala merkezi meydanda süslenmiş bir tekne konur.
Bu şekilde, Güney Avrupa ve Yunanistan'da Noel Arifesı, karşıtlık ve geçişler üzerine kurulu bir bayramdır:
Oruçtan yemeğe: Beden disiplini, zenginlik mutluluğu ile değiştirilir.
Aileden topluluğa: Akşam aile içi çemberi, şehir meydanının kamu alanına veya Yunanistan'da kolidadan rücuat ritüeline genişler.
Beklentiye görüne: Tüm gün, zirve gece liturgisinin hazırlığıdır, bu liturgi bayramı tamamlamaz, açar.
Bu sessiz ev akşamı değil, dinamik, gürültülü, tatlar ve seslerle dolu bir kolektif olarak kutsal zamanın içine girmenin sürecidir. Burada bayram, dünyadan kaçış değil, onun bayramlı bir değişimidir: sokak evin devamı olur, aile masası bir alta olur, post yemek gelecek mutluluğunun sembolü haline gelir. Yunanistan'da bu gün, et zenginliğinden yoksun, bayramın ilk, ruhsal boyutunu hatırlatır, burada önemli olan maddi doyma değil, hristopсомonun kokusu, trigono'nun sesi ve yanan kalogeros'un ışığı ile ifade edilen kutsal bekleyiştir.
New publications: |
Popular with readers: |
News from other countries: |
![]() |
Editorial Contacts |
About · News · For Advertisers |
Turkish Digital Library ® All rights reserved.
2025-2026, LIBRARY.TR is a part of Libmonster, international library network (open map) Preserving the Turkish heritage |
US-Great Britain
Sweden
Serbia
Russia
Belarus
Ukraine
Kazakhstan
Moldova
Tajikistan
Estonia
Russia-2
Belarus-2