Portekiz ve Macaristan'da Otogonik Şarap Türleri: Zamanla Unutulan hazineler

Şarapçılık dünyasında "uluslararası türler" kavramı vardır - kabernet sauvignon, şardone, merlot, pino noir. Herkes bilir, tüm kontinentalarda yetiştirilir. Ancak, başka bir kategori de vardır - otohtonlar, yani yerli aборигene türler. Bu, yüzyıllardır sadece belirli bir bölgede büyüyen, bu iklimine, topraklarına ve hatta kültürel alışkanlıklarına uyum sağlamış şarap üzümüdür. Portekiz ve Macaristan, yüzlerce benzersiz türü dikkatle koruyan iki Avrupa ülkesidir. Orada şarap, sadece bir içki değil, ataların sesidir, kayın kodunda şifrelenmiş. En parlak temsilcilerini bu iki büyüleyici şarap dünyası hakkında konuşalım.

Portekiz: Bin tür ülke

Portekiz, gerçek bir yerli üzüm koruma rezervidır. Farklı değerlendirmelere göre, burada 250'den fazla yerli tür yetiştirilir ve bunların çoğu ülke dışında görülmez. Nedeni - coğrafi izolasyon: Pirineyler ve deniz, yüzyıllardır yabancı dalların girmesini engelleyen doğal bariyerler oluşturdu. Ayrıca, Portekizliler şarapçılıkta her zaman konservatifti, eski bağlardan yeni deneyimlere tercih ederdi.

Турига насьональ — Дору'nun incisi

Portekiz üzümcülüğünün ana yıldızı, elbette, турига насьонаldır. Bu tür, ünlü portweynlerin ve birçok yüksek kategorideki kuru kırmızı şarabın temelini oluşturur. Derisi kalın ve koyu, bu da yoğun bir renk ve güçlü taninler sağlar. Турига'nın kokusu her zaman doğal meyveler, vişne, ahududu ve bazen — fıstık çiçeği notaları hissettirir. Ancak, en şaşırtıcı olanı, yaşlanma yeteneğidir. Турига'dan yapılan şaraplar on yıllar boyunca saklanabilir, sadece daha saygın hale gelir. Дору bölgesinde bu türü kral olarak kabul ederler, ve aunque bu türün ekili alanları en büyük değil, kalite her zaman yüksek kalır.

Тинта рориз и другие красные герои

Tinta roriz türü de, İspanya'da tempranillo olarak bilinir, Pортугали'de farklı adlandırılır ve daha yoğun ve topraklı tonlar verir. Bu türü, portweynin karışımında ve stok şaraplarında kullanır. Bir diğer harika tür ise, Baga'dır, Bайрадa bölgesinde yaygın olarak yetişir. Baga, yüksek asit içerikli, güçlü ve tanninli şaraplar verir, bu şaraplar uzun sürelik botaflıkta saklanmayı gerektirir, ancak sonra muhteşem kuru meyve ve deri aromaları açılır. Аlentejo bölgesinde yetişen Aragonês ise, tempranillo'nun bir diğer akrabası, ancak burada yumuşak, pürüzsüz renkler kazanır.

Португалия'nın beyaz otohtonları

Sadece kırmızı türler, ülkeyi şöhretlendirmez. Dao bölgesinde yetişen beyaz üzüm Enkruzadu, Pireneler yarımadasının en iyi beyaz türlerinden biri olarak kabul edilir. Bu tür, parlak asit, mineralli ve ince çiçek aromaları içeren şaraplar verir. Дору'da yetişen Malvazia, Roma İmparatorluğu döneminde bile kullanılan antik bir türdür. Аnaderede ünlü likör şarabı üretilen Madeira adasında, Serciál, Vердельо, Boal ve Malvazia gibi türler hüküm sürer - her biri kendi şeker seviyesine ve okyanus iklimi ve volkanik toprakların etkisi altında şekillenen benzersiz karaktere sahiptir.

Macaristan: Tokaj mirası ve daha fazlası

Macaristan, yerli üzümün bir başka oazidir. Orta Avrupa'nın doğu ucunda, Avusturya veya Slovakya'da görülemeyen benzersiz türler korunmuştur. En bilinen şarap bölgesi, ünlü Tokaj-Hegyalja, burada Fransa kralı tarafından da övülen efsanevi Tokaj şarabı üretilir. Ancak, Tokaj dışında, Eger, Villány, Balaton gibi diğer bölgelerde de yerel inciler yetişir.

Фурминт — токай kralı

Macaristan'ın ana türü, fурmintdır. Tokaj asu şaraplarını yapmada kullanılır, bu şaraplar botritis ile enfekte edilmiştir. Фурминth, kalın bir derisi vardır, bu da meyvelerin dallarda izgara olmasını sağlar, yüksek şeker ve asit yoğunluğunu korur. Фурминth'den yapılan şaraplar, yoğun bir mineral tonuna sahiptir, bu ton suya yüklü taş veya dumanı andırır, ayrıca limon, incir ve bal tonları içerir. Gençken taze ve acı, yıllar geçtikçe yağlı ve sonsuzca karmaşık hale gelir. İlginci bir şekilde, fурminth, son yıllarda popülerlik kazanan kuru şaraplar da verir - bu şaraplar ince, iyi yapılandırılmış ve uzun bir tat bırakır.

Харшлевелю и другие белые партнёры

Tokay'daki ikinci önemli tür, harshlevелю veya linden yapraklıdır. Aroması gerçekten çiçeklenmiş linden'e benzer, ayrıca bal ve beyaz çiçek notaları içerir. Фурминth ile karışımında, şaraba zarafet ve yumuşaklık katır. Bir diğer ilginç beyaz tür ise, sargamushkотя'dır, çok baharatlı ve muskatlı aromalar verir. Balaton gölünde yetişen оlasрислинг ise, adına rağmen risling ile bir ilişkisi yoktur, yerli antik bir türdür ve hafif elma tonları içerir.

Красные жемчужины Венгрии

Kırmızı türler arasında, kadraka adlı eski, acı tür, XIX yüzyılda Eger'deki birçok şarabın temelini oluşturdu, bu da ünlü "Boğa Kanı" şarabının temelini oluşturdu. Kadraka, muz limonu ve siyah biber aromaları içeren hafif, acı şaraplar verir, ancak yetiştirmesi zor ve şu anda yeni nesil şarap üreticileri tarafından yeniden doğuyor. Daha yaygın olan kékfrankos, Avusturya'da bлауфранкиш olarak bilinir. Daha koyu ve taninlı, vişne ve orman meyveleri notaları içeren, Villány bölgesinde iyi yetişen ve sandukede saklanabilecek yapılandırılmış şaraplar veren bir türdür. Ayrıca, бибикаду adlı nadir bir tür de vardır, XIX yüzyılda şarap üretiminde kullanılan şaraplar için kullanıldı, ancak şu anda neredeyse yok olmuş durumda, ancak hevesliler tarafından yeniden canlandırılıyor.

Ortak ve özel: iki koruma felsefesi

Portekiz ve Macaristan, ilk bakışta çok farklı görünüyor. Portekiz, deniz kenarında, okyanus ve Akdeniz iklimine sahip, şarap genellikle şarap (portweyn, madera) olarak sertleştirilir. Macaristan ise, soğuk kışlar ve sıcak yazlara sahip kontinental bir iklime sahiptir, şarapları daha çok kuru veya botritis'ten dolayı şekerlidir. Ancak, her ikisinde de kendi genetik fonuna derin bir saygı vardır. Her iki ülkede de eski dalların korunması, unutulan türlerin araması ve incelemesi için devlet programları vardır. Budapeşte'deki Macar üzümcülük enstitüsü ve Évora'daki Portekiz üniversitesi, otohtonların klonal seçimi ve yeniden introductüsü konusunda büyük bir çalışma yürütüyor.

Ancak bu türlerin kullanımına yaklaşım farklıdır. Portekiz'de geleneksel olarak karışım yapmaya odaklanıldı - birçok türün karıştırılmasıyla karmaşık portweynler elde edilir. Ancak bugün, özellikle турига насьонаldan yapılan tek tür şaraplar daha fazla ortaya çıkıyor, bu da her türün karakterini daha net hissettirir. Macaristan'da ise yüzyıllardır ahu şarap kültürü hüküm sürdü - üzüm izgara olmuş şekerli şaraplar, fурminth türü kesinlikle liderdi. Ancak son on yıllarda macar şarap üreticileri, aynı türlerden kuru şaraplarla aktif olarak deneyim yapıyor, Tokaj üzümünün tamamen yeni bir boyutunu dünyaya açıyorlar.

Yeniden doğuş ve dünya ilgisine

Dünya genelinde uzun süredir otohton türler "potansiyelsiz" olarak kabul ediliyordu - uluslararası kamuoyu bu türlerin adlarını bilmiyordu ve pazarlama büyük maliyetler gerektiriyordu. Ancak, terroir şaraplarına, ahenk ve benzersizliğe olan ilginin artmasıyla durum köklü şekilde değişti. Bugün, sommelierler dünya genelinde bu tür şarapları arıyor, her yudumun arkasındaki hikayeleri ilgiyle dinlemek için. Турига veya Enkruzadu'dan yapılan Portekiz şarapları, фурминth veya kékfrankos'tan yapılan Macar şarapları, her zaman en iyi restoranların şarap listelerinde daha fazla görülüyor.

Portekiz'de, yalnızca elle çalışılan, Doru'nun yamaçlarında eski bağlar yeniden restore ediliyor. Macaristan'da, Tokaj'da volkanik tüf'te yıllar boyunca ahu şaraplarını saklayan yeraltı bodrumları yeniden inşa ediliyor. Hem burada hem de burada kalite, miktarın yerine odaklanıyor. Eğitimini Avustralya veya Amerika'da alan genç şarap üreticileri, evlerine dönüyor ve geleneksel yöntemleri uyguluyorlar, ancak yerel türleri kutsal görüyorlar. Bu gelenek ve yenilik sentezi, muhteşem sonuçlar veriyor.

Gastronomik çiftlikler ve içme kültürü

Otogonik şaraplar, yerel mutfağa sıkı sıkıya bağlıdır. Portekiz'de турига'ya kızarmış kuzu veya tuzlu sardalya bakalıau sunulur, аlvarinıu ve lоurеyru türlerinden yapılan vinьu-верде'ye (yeni deneyimlere) taze deniz ürünleri sunulur. Macaristan'da fурminth'e maaaaş veya vişne soslu kuzey karga perfectly uygundur, tatlı tokaj şaraplarına ise peynir ve fındık tabanlı tatlılar uygundur. Her iki ülkede de, şarap, lüks bir içki değil, günlük öğle yemeğinin bir parçası olarak algılanır. Tüketimdeki bu demokratiklik, tür çeşitliliğini korumaya yardımcı olur - çiftçiler, ürünlerinin yerel halk tarafından talep göreceğini biliyorlar, sadece ihracatçılara değil.

Tehditler ve umutlar

Elbette, otohtonlara düşmanlar vardır: iklim değişikliği, kayın hastalıkları, şarap bağlarının urbanizasyonu, bazen de basit ekonomik olumsuzluklar. Фурминth'ü yetiştirmek, şardoneye göre daha zordur, tuрига насьонаlnın verimi, kabernet sauvignon'dan daha düşüktür. Ancak, şarap üreticilerinin hevesi ve devletin desteği, bu zorlukları aşma yolunda ilerliyor. AB'de, geleneksel türlerin korunması için özel hibeler oluşturuldu ve Portekiz ve Macaristan'da, eski dalların kesilmesine özel izin olmadan kesilmesini yasaklayan yasalar kabul edildi.

Macar ve Portekiz şarapları, dünya yarışmalarında daha sık görülüyor ve yüksek ödüller alıyor, bu da koleksiyonerler ve yatırımcıların dikkatini çekiyor. Bu, bölgeler için daha fazla gelişme için maddi bir dayanak sağlıyor. Ve en önemlisi, bu ülkelerdeki genç nesil, tekrar şarap üreticisi olmak istiyor - üniversitelerdeki enologya fakültelerine büyük gözle bakıyorlar, dedelerinin yöntemlerini yeniden canlandırmak istiyorlar.

Sonuç

Portekiz ve Macaristan'ın otohton şarap türleri, şarap şişesine kaydedilmiş canlı bir tarihdir. Onlar diğer hiçbir şeye benzemez, capricious, hırslı, ancak bu benzersizliklerinde sihir yatıyor. Турига veya фурминth'den yapılan şarapları denemek, birçok modern devletten daha eski bir kültüre dokunmak demektir. Hala her biri toprakın her parçasını, her bir dalların eğriliklerini inceleyen insanlar varsa, bu türler yok olmayacak. Tam tersine, her zaman yeni ve yeni interpretasyonlarla bizi memnun edeceklerdir - doğa ve insanın birlikte şaheserler yaratabileceğini kanıtlayacaklardır.

Permanent link to this publication: