İvan Şmelëv'in Noel Masası: Kutsal Yemekler «Yıldızın Yazı»nin Tercümesi Olarak

Ivan Şmelëv'in «Yıldızın Yazı» (1933-1948) kitabında Noel masası sadece zengin bir ikram değil, aynı zamanda karmaşık bir dini kültürel evren, kutsal yılın somut ifadesi, aile hafızası ve halk ecelogiyasının maddi hali. Şmelëv, masanın açıklaması yoluyla devrim öncesi Ortodoks yaşamının bütünsel dünyasını yeniden yaratıyor; her bir yemek sadece yiyecek değil, sembol, işaret, kutsal ritüelin bir parçası.

Yemeklerin Kutsal Coğrafyası ve Simgesellik

Hazırlık ve yemekhane, her şeyin önem taşıdığı katı kurallara göre inşa edilmiştir.

Sochelnik (24 Aralık / 6 Ocak) - beklenti yemeği.

Ana yemek - sochivo (köy ekmeği):

İçindekiler: Kurutulmuş meyve ve meyve suları kompostu, içine buğday unu, bal, mısır, fındık ekilir.

Simgeleme: Buğday tohumları - diriliş ve sonsuz yaşam (toprağa atılan tohum gibi). Bal - Cennet'in tatlılığı ve sevinci. Mısır ve fındık - zenginlik ve refah. Bu postlu ama yoğun bir besindir, bedeni ve ruhunu bayram için hazırlar. «İlk yıldızın çıkana kadar» yemek yememe - Vifleyem starının anısına, yıldızın çıkmasından sonra ortak yemekhane - bir araya gelme ve karşılanma eylemi.

Noel partisi - vücudun ifadesi.

Gece liturgisinden sonra yemekhane değişir. Artık post değil, Tanrı tarafından izin verilen etkinin bayramıdır, çünkü İsa insan bedenini kabul etti.

Pişmiş domuz/kaz/indian: Masanın merkezi. «Domuzcuk hren ile, sochivoyu pyausnaya…». Bu, fedakarlık ve bayramın doluluk sembolüdür. Gerekli varlığı - antik kurban hayvanı geleneğinin Hristiyan bağlamında dönüştürülmesi.

Soğuk aperatifler ve soğukçuk (soğukçuk): «Soğukçuk… hren ile, tamamen parlıyor, parçalarla». Soğukçuk - birleşme (bir araya getirilen farklı parçalar) sembolü ve uzun süre hazırlanan, bayram öncesi beklenen yemek, bayramın sembolü.

Kompot, sbityen, kvas: Alkol içermeyen, ancak ısıtıcı ve bayramlı içecekler. Bu, Şmelëv'in Noel masasında neredeyse yok olan votkanın zıddıdır. Mutluluk temiz ve "çocukluğun" olmalıdır.

Pastacılık: Farklı dolgularda (kabak, mantar, balık, et) pizzalar, kozuli (hayvan şeklinde figüratif tatlılar) - artık sadece yiyecek değil, yemek-oyun, yemek-huzur, bayramı çocukluk ve masal dünyasıyla birleştiren yiyecek.

Ritüel ve İerarşi: Masanın Evren Modeli Olarak

Şmelëv, yemekhane düzeninin içeriği kadar önemli olduğunu gösterir.

İerarşi ve bereket: Yemekhane, aile başkanı tarafından bir dualarla başlar. İlk olarak yemekleri deneyen. Bu, ataerkil düzenin ve Tanrı tarafından belirlenen düzenin bir yansımasıdır. Çocuklar izler ve öğrenirler.

Anı kütlesi sochivo: İlk kaşık kütlesi, ölenleri anmak için kullanılır. Böylece Noel masası, yaşayanlarla ölüleri birleştirir, tüm soyu, İsa'ya inanan "topluluk" ailesini bir araya getirir.

«Kütü» dağıtımı: Sochivonun bir kısmı ve diğer ikramlar, hizmetçilere, bekçilere, yoksullara gönderilir. Masanın kapalı olmadığı; fazlalık evin kenarına akmalı, aileyi dünyayla millet edinen bağışlık eylemi olarak birleştirmelidir.

Sensory Mistik: Tad, koku, ışık

Şmelëv, duygusal yazı sanatçısıdır. Noel masası onun için abstraksiyon değil, kutsal deneyime giden duygusal bir akımdır.

Koklama: «Kötün… smolnyy demir ağacı, bal, mısır, ve hala neşeli bir şey…». Çam ağacının kokusu, mumların kokusu, pişirilen balın kokusu bir araya gelir ve kalıcı bir "Noel kokusu" olarak hatırlanır.

Tad: Sochivonun tadı - "şekersiz, yoğun, kokulu"; kabaklı pizzanın tadı - "kızarık, puf puf". Tad açıklamaları basit fizyolojik olgulardan yoksundur; "bayram tadı", posttan sonra izin verilen sevinç tadını hisseder.

Görme: «Beyazlar tabaklar… mavi şeritli reçeldeki ışıklar… soğukçuk parlıyor». Masanın parlayan bir alan olduğu, Vifleyem'de indikleri gökyüzü ışığının bir yansımasıdır.

Sosyal ve Ulusal Kontekst

Şmelëv'in masası, hala Petruşka'nın Rusyası'nın modelidir. Bu, Замоскворечье'nin tüccar, derinlemesine dinli bir yaşamı, Avrupa'nın aksine, Petrograd'ın evrensel aristokrasisine karşıt.

Tüm ürünler - Rus, yerel, kendi: kendi ormanlarından mantarlar, kendi arılarından bal, Volga'dan balık. Bu, kökleşmiş bir besindir, yabancı lükslerin karşıtıdır.

Abundans, cehennemin değil, Tanrı'nın nimet ve cömertliğinin sembolü olarak, paylaşılması gereken bir şeydir. Bu, hediye ekonomisidir, değil biriktirme.

Devrim öncesi ve sonrası karşılaştırması: İzmir'de yazılmış olan Şmelëv'in kitabı, trajik nostalji dolu. Noel masası, kaybedilen cennet, sonsuz bir dünya, sonsuza ermiş bir dünya sembolüdür. Yazar ve yazarların göçmen okuyucuları için bu açıklamalar sadece bir hatırlama değil, ölü Rusya'ya bir tören, bir liturgidir. Her tarif, her koku, unutulmayı önleyen bir büyücülük.

Sonuç: Evdeki Eukaristiya

Bu şekilde, Ivan Şmelëv'in Noel masası:

Devam liturgisi: Kilise liturgisinden sonra gelen ev yemekhane, yemek, dualarla kutsanır ve ritüelle yeniden canlandırılır.

Rus kimliğinin ensiklopedisi: Ortodoks, devrim öncesi «rusluk» belirleyen semboller, tatlar ve kuralların bir dizi.

Zaman makinesi ve yeniden diriltme: Kelimede bir tümden yok edilen dünyayı yeniden canlandıran sanatsal bir teknik.

Moderniteye karşı antitez: XX yüzyılın duygusuz, hızlı, bireysel beslenme kültürüne karşı bir çağrı.

Şmelëv, geleneksel kültürde yemek vermekin sadece açlığı gidermek olmadığını, yaşam döngüsüne dahil etmek, kutsamak, anmak, paylaşmak anlamına geldiğini gösterir. Onun Noel masası, vücut için değil, ruh için, hafıza ve soy için bir partidir; bu, evdeki eukaristiya, domuz, kütü ve pizzanın altında ebediyet, aile tarihi ve kaybedilen vatanla причastı; bu, onun edebi ve ruhsal mucizesidir.

Permanent link to this publication: