Emancipation - bağımlılıktan kurtulma anlamına gelir. Genellikle kadınların emancipasyonundan bahsedilir. Ancak erkekler de onlara ihtiyaç duyar. Aşırı koruma, annenin kontrolü, "ben başaramam" korkusu. Erkek çocuklarının emancipasyonu, erkek bağımsızlığına giden yoldur. Başlangıçta nasıl kaçırılır ve çizgiyi geçmez?

Erkek çocuklarının emancipasyonu nedir

Bu süreçte erkek, karar almayı, eylemlerinden sorumlu olmayı, bütçeyi yönetmeyi, paralar kazanmayı öğrenir. Ebeveynlerden, özellikle anneden ayrılma. Geniş anlamda - erkek kimliğinin oluşması: "ben yapabilirim, benim".

3 yaşında başlar ("benim!"), ergenlik döneminde (12-16 yaş) zirveye ulaşır ve 18-20 yaşlarına kadar tamamlanır. Ancak birçok erkek 30 yaşında bile "çocuk" kalır - ebeveynlerinin omzunda oturur, evi temizleyemez, meslek seçemez. Bu emancipasyon değildir.

Emancipasyon neden önemlidir

Anneden zamanında ayrılmayan bir erkek, yetişkin olma riskiyle karşı karşıya kalabilir. Kadınlara ilişkilerde zorlanır (kadın annesi gibi olacak - kendisi için her şeyi yapacak). Kendi kendine güvenmez (karar almak korkar). Depresyonlara maruz kalır (yaşamın kendine ait hissetmez). Emancipasyonlu bir erkek, bağımsız bir erkektir: yemek yapabilir, yıkayabilir, bütçeyi planlayabilir, zorluklardan korkmaz.

Kadınlar bu tür erkekleri değerler. Onlarla rahatlar.

Emancipasyonun aşamaları

3-5 yaş: "benim" krizi. Erkek çapraz bağlamak, su dökmek ister. Engelleme. Hatta kötü olursa bile. Övün. 6-9 yaş: okul. Erkek çantasını kendisi toplamalı, derslerini yapmalı (önce yardım, sonra kendisi). Ev işlerini devre dışı bırak (bulaşık yıkama, halı süpürme). 10-12 yaş: ergenlik dönemi. Erkek tartışmaya başlar, kendi fikrini savunur. Baskı yapma. Giysi, kulüp, arkadaş seçimine izin ver.

13-15 yaş: ayaklanma. Hırsızlık yapabilir, otoriteleri reddedebilir. Bu normaldir. Ebeveynlerin görevi, sınırlar kurmak, ama öldürmeyi değil. Hata yapmasına izin ver (OGE hazırlık kursunu satın almadı - iki numara alacak). 16-18 yaş: bağımsız yaşama hazırlık. Yemek yapmayı, bütçeyi saymayı, iş aramayı öğret. Onun için her şey yapma. 18+: bırak. Her an için hesap sorma.

Annelerin hataları

Aşırı koruma: "hala küçüksin", "ben kendim yapayım". Çocuk, her şeyin başkaları tarafından çözüleceğine alışır. Emancipasyon gerçekleşmez. Kontrol: telefonu, günlüğü kontrol etme, izleme. Erkek yalan söylemeyi, gizlemeyi öğrenir, ama bağımsız olmaz. Eleştiri: "hepiniz aynı şekilde olmayacak". Girişimi öldürür. Annenin endişesi: "oraya gitme, tehlikeli, düşersin". Erkek korkak büyür. Eş olarak kullanma: annenin hayatını şikayet eder, tavsiye ister. Erkek, annesinin sorumluluğunu hisseder, ayrılmaz. Sублимация: annenin oğlunun hayatını yaşıyor, kendi hayatı yok. Emancipasyon mümkün olmaz.

Babanın rolü

Baba, erkek dünyasına rehberdir. Baba varsa ve aktifse, emancipasyon daha kolay olur. Baba öğretir: acıya dayanmak, sorumluluk almak, çiviyi çakmak. Kadınla ilişkilerin örneğini gösterir (saygı, değil boyun eğme). Baba yoksa, erkek bir başka erkek (dede, amca, antrenör) ihtiyaç duyar.

Anne, babanın yerini tutamaz. Ona engel olmamak, erkek figürleriyle iletişimi desteklemek gerekir.

Emancipasyonun başlamadığı zaman

Erkek 25 yaşında, annesiyle yaşıyor, çalışmıyor, bilgisayar oyunları oynuyor. Anne yıkama yapıyor, yemek yapıyor, paralar veriyor. Kadınla ilişki kuramıyor - kadınlar kaçıyor. Bu, annenin zamanında bırakmadığı zaman olur. Geç mi? Hayır. Herhangi bir yaşta emancipasyon başlatılabilir, ama daha zor.

Ne yapmak: sorumluluğu kademeli olarak devral. Cebinden harcama parasını vermeyi durdur. Onun için ayrı bir şekilde yemek yapmayı bırak. Kalmaya davet et (veya kira ödemeyi). Psikologa başvur (ikili olarak).

Erkek çocuklarının emancipasyonu, anneye karşı savaş değildir. Ortaklık. Anne, bağımsız olmayı öğrenmesine yardımcı olur, sonra bırakır. Acı verici, ancak gerekli. Gelecekteki kadınlar için, oğlun için, kendiniz için. En önemlisi - kendiniz için. Yaşamınızın onun büyüdüğünde sona ermemesi için.

Permanent link to this publication: