Milyarderler — bu doğal çalışmacılar mı? Efsaneleri ve gerçekleri inceleyelim

Dünyanın en zengin insanlarına bakarken — Elon Musk, Jeff Bezos, Warren Buffett veya Bernard Arnault, — genellikle bir gün 16 saat çalışıp 4 saat uyuyan, sadece iş için yaşayan bir insanın resmini çizeriz. Onları sadece çalışmacılar olarak değil, sürekli çalışmaya programlanmış süper insanlar olarak görmeyiz. Ancak bu gerçek mi? Onların başarısı gerçekten de doğal bir çalışmacılıkla mı elde ediliyor, yoksa arkasında farkında olmadığımız başka mekanizmalar mı var? Milyarderler hakkında “doğal çalışmacı” efsanesinin arkasında ne yatıyor anlamaya çalışalım.

Çalışmacılık vs. “akış”: aradaki fark nedir

Bu soruyu yanıtlamak için önce çalışmacılık nedir ve milyarderleri neyin motive ettiğini anlamak gerekiyor. Klinik anlamda çalışmacılık, bir bağımlılıktır. Tüketici davranışı olarak çalışmak, kaygı, boşluk veya kendini önemsiz hissetme duygusunu önlemek için bir arzu. Bu tür bir kişi çalışmayı zevk almak için değil, duramamak için yapıyor. Çalışması, kaçış bir şeklidir.

Ancak milyarderlerde genellikle tamamen farklı bir durum gözlemlenir. Psikologlar bu durumu “akış” olarak adlandırır — bu, insanın işine o kadar derin bir şekilde gömülmesi, ki zaman yok oluyor ve süreç mutluluk sağlıyor. Musk için roket tasarımı “çalışma” değil, bir oyun. Bezosa Amazon inşa etmek zorunluluk değil, bir macera. Onlar saatleri saymıyorlar, işlerine gömülüyorlar. Bu, çalışmacılıkla her zaman acı getiren çalışmacılıkla根本不同。

Bu odaklanmanın kaynağı nereden gelir

Bu odaklanmanın doğal mı olabileceğini söylemek mümkün mü? Araştırmalar, yoğun çalışma eğiliminin belirli kişilik özellikleriyle ilişkili olabileceğini gösteriyor: yüksek başarı ihtiyacı, düşük başarısızlık korkusu, uzun süreli konsantrasyon yeteneği. Bu özellikler genetik bir temele sahiptir, ancak kaderi belirlemezler. Bir kişi tüm yeteneklere sahip olabilir, ancak doğru ortamda olmadıkça bunları asla gerçekleştiremez.

Milyarderler genellikle heveslerinin aniden ortaya çıktığını söylemezler. Bu heves, çocukluğundan, çevrelerinden, rastlantısal karşılaşmalardan büyüyerek ortaya çıktı. Steve Jobs “doğal” bir iş adamı değildi — onun iş adamı olmasının nedeni, evlat edindiği babanın mekanikçi olması ve okulun Hewlett-Packard’ın yanında olmasıydı. Musk 12 yaşında programlama yapmaya başladı, ancak uzay yolculuğuna giden yolu uzun ve dolu dolu bir yolculuk oldu. Bu, doğal bir yetenek değil, yetenek, yetiştirme ve şansın etkileşiminden kaynaklanan bir sonuçtur.

80-saatlik çalışma haftası efsanesi

En canlı kalıcı klişelerden biri, milyarderlerin haftada 80-100 saat çalıştıklarıdır. Bu, sadece kısmen doğru. Evet, birçokları gerçekten çok çalışıyor, ancak bu, “zorunlu” olmadan yapıyorlar. Ayrıca, ofis çalışanlarının çalışma günleriyle benzer bir çalışma günleri yok. Uyku yapabilirler, rutini devre dışı bırakabilirler, seyahat edebilirler ve işleri takip edebilirler. Onların işleri, yaşamalarıdır, bir fonksiyondur değil.

Ayrıca, birçok milyarderin kendilerini çalışmacı olarak gördüklerini kabul ettiklerini belirtmek önemlidir. Warren Buffett, örneğin, büyük kısmı gününü okumakla geçirdiğini, görüşmelerle geçirmek yerine bilinen. Onlar çalışmak zorunda değiller, dünyayı anlamak için bu yolu seçiyorlar. Bu, çalışmacılık değil, merak, meslek haline dönüşmüş.

Tüm milyarderler aynı değil

Genellemek önemli değil. Milyarderler dünyası çeşitlidir. Kimileri kendi işlerini sıfırdan kurdu, kimileri miras aldı. Kimileri aktif olarak şirketleri yönetiyor, kimileri uzun süredir işlerden ayrıldı. Onların işe yaklaşımı da farklıdır. Kimileri gerçekten odaklı, kimileri değil. Ancak görünen çalışmacı olanlar bile, genellikle sadece böyle olamadıklarını fark ederler — beyinleri sürekli çözümler aramak, fikirler üretmek için yapılandırılmıştır ve bu, cebindeki parayla ilişkili değildir.

İlgili olan, belirli bir zenginlik seviyesine ulaştıktan sonra motivasyonun değişebileceğidir. Para artık ana teşvik olmaz. İlk sıraya, önemli bir iz bırakma, önemli bir şey yaratma, küresel bir sorunu çözmek geliyor. Bu artık çalışmacılık değil, bir misyon. Bu misyon, insanı 24/7 çalışmaya teşvik edebilir, ancak bu bağımlılık değil, ilham.

Ters yüzü

Tabii ki, milyarderlerin resmini idealize etmek mümkün değil. Çoğları gerçekten yorgun düşme, yalnızlık, bozulan aileler çekiyor. Onların odaklanmaları, kendileri ve çevreleri için yıkıcı olabilir. Ancak bu, “doğal çalışmacılık” sorunu değil, kişisel seçim ve psikolojik koruma sorunu. Çalışma, onlar için içsel bir boşluğu aşma bir yol haline gelir ve bu açıdan, herhangi başka bir insanın işe kaçış olarak kaçtığından az fark etmez.

Bu gibi biri olunabilir mi

Milyarder doğuştan değil, bu seviyeye ulaşmak istiyorsanız, önemli olan çalışma saatlerinin değil, katılımın kalitesi olduğunu anlamak faydalıdır. Musk olmayı sadece çok çalışmakla olamazsınız. Onu olmanın yolu, sizi ateşleyen bir iş bulmak ve etrafınıza bir sistem kurmaktır. Doğal çalışmacılık bir hediye değil, daha çok bir semptomdur. Gerçek güç, sevdiklerinizi sevmek ve sevdiklerinizi yapmakta yatıyor. Bu, herkes için erişilebilirdir, ne kadar başlangıç sermayesi olursa olsun.

Sonuç

Milyarderler doğal çalışmacılar değildir. Onlar, kendi mesleklerini bulan ve hayatlarının tümünü bu mesleğe adayan insanlardır. Onların odaklanmaları, bağımlılık değil, derin bir ilgi. Dışa görünüşte çalışmacılığa benzer olsa da, içinde tamamen farklı bir hikaye var — anlam, özgürlük ve sevdiklerinizi yaptığınızda zamanı fark etmemek. Bu yüzden, onların “sürekli çalışma yeteneğine” hayran kalmak yerine, kendimize: Eğer paraya ihtiyaç duymazsam ne yapardım? diye sormak daha önemlidir. Bu sorunun cevabı, herhangi bir milyarın daha önemli olacaktır.

Permanent link to this publication: