Afrika ve Asya kültürünün temeli olarak davul

Davul, sadece bir müzik aleti değil. Toprağın sesi, topluluğun atı, tanrılar ve ataların konuştuğu dil. Afrika ve Asya'da davul, ritüel, savaş, bayram ve günlük hayattan ayrılmaz. Sesi yüzyıllar boyunca süzülüyor, nesilleri birbirine bağlıyor. Bu makalede, davulun iki kıtanın kültürlerinin temeline nasıl geldiğini anlamak için ritmlerle bir yolculuğa çıkacağız.

Antik kökler: Davulun tanrı olarak zamanı

Davulun tarihi, yazılaşma öncesi zamanlara dayanıyor. İlk vurmalı aletler, Neolitik çağda Afrika'da ortaya çıktı. Arkeologlar, mezarlıklarda toprak ve ahşap davullar bulurlar. Antik halklar için davul, bir araç değil, ruhun sesiydi. Sesi, yağmuru çağırır, kötü ruhları kovar, doğum ve ölümü eşliğinde olur. Asya'da ilk davullar, Mezopotamya ve Hindistan'da ortaya çıktı. Tapınaklarda tanrıları uyandırma için kullanılırlardı. Davul, gökyüzüyle bağlantı. Bu bağlantı bugün bile devam ediyor.

Afrikalı davul: köyün sesi

Afrika'da davul, sadece müzik değil. Bir iletişim aracı. Farklı ritmler, on kilometrelik mesafelere mesajlar iletir. Bantu ve Yoruba kabilelerinin davul dilleri, ehline anlaşılır. Vuruşlar, doğum, ölüm, tehlike veya bayram hakkında haber verir. Davulcu, saygıdeğer bir kişidir. Kabileyi koruyan tarih. Elleri, bir arşiv.

Djembe ve dundun: Batı Afrika ritmleri

En bilinen Afrikalı davullar, çanak şeklinde, koyun derisinden yapılan djembe (jembe) ve cilindirik, baslı dundun'dur. Djembe'yi ellerle çalınır. Sesi hem zil gibi, hem de derin olabilir. Dundun, çubukla çalınır, ritmi belirler. Birlikte, tüm vücudu hareket ettiren poliritmi oluştururlar. Mali, Gine ve Kot-d'Ivoar'da borusu orkestraları, tüm önemli olayları (nişanlardan cenazelere) eşlik eder.

Asyalı davul: tiyatro ve meditasyon

Asya'da davul, tapınaklara geldi, sonra da tiyatro sahnesine geldi. Japonya'da taiko (büyük davul), şintoist ritüellerde ve no tiyatrosunda kullanılır. Sesi, alanı temizler. Hindistan'da tabla, sadece bir davul değil, müzik dili. Tabla'nın karmaşık ritmleri, insan konuşmasını taklit edebilir. Çin'de, savaşta emirleri iletmek için kullanılan davullar, bugün Pekin operasında unutulmaz.

Davul ve topluluk: Ritmin birliği

Afrikalı ve Asyalı kültürlerde davul, solo bir alet değil. Birleşir. Davulcuların çemberinde her ritim birbirini tamamlar. Toplumun bir metafizi: herkes, bütünden bir parça. Davul ritüelleri, insanları yaklaştırır, sınırları ortadan kaldırır. Bunda yaşlılar ve çocuklar da yer alır. Bu, geleneği bedenle aktarma.

Davul savaşı, atalarla iletişim

Afrika ve Asya'da davul, sık sık ruhlarla iletişim kurmanın bir yolu olarak kullanılırdı. Benin'deki voodoo ritüellerinde, davul ritmleri ruhları çağırır. Japonya'daki budist manastırlarında, davul sutraları okur. Davul vuruşları, namazın zamanını yapılandırır. Hindistan'daki tapınaklarda, davul tanrıyı uyandırır. Davul, yerel ve gökyüzü arasındaki köprü.

Modernite: ritüelden sahneye

Bugün davul, ritüellerin ötesine geçti. Dünya müziğinin bir parçası oldu. Afrikalı ritmler, caz, funk ve pop müziklerinde çalınır. Asyalı davullar, film müziklerinde ve modern elektronikte kullanılır. Ancak, konser salonlarında bile davul, geçmişle bağlantısını sürdürür. İnsanları birleştirir, duyguları uyandırır, eski hafızayı uyandırır.

Davul, sadece bir alet değil. İnsanlığın atı. Sesi, şehirler olmadığında çalındı ve şehirler yok olduktan sonra da çalınacak. Herkesin anlayabileceği bir dilde konuşur. Çünkü her birimizin kalbi, davulun ritmine sahiptir.

Permanent link to this publication: