Rudyard Kipling'in İlkeleri: Düşünceye Değer Vermek ve Doğruyu Sorgulamak

Rudyard Kipling, manifestolar yazmadı. Yaşamın anlamı hakkında uzun konuşmalar yapmadı. Ancak her kitabı, her mektubu, her davranışı aynı ruhla doluydu — özgürlük, dürüstlük ve çocuklara karşı sınırsız sevgi ruhu. Doğrudan tavsiyelerde bulunmadı, ancak yaşamı sürekli bir tavsiye idi. Çocuklar için, yetişkinlerin kendini yıkmaması için. Yetişkinler için, bir zamanlar çocuk olduğunu unutmamak için. Onun ilkesi taştan kesilmiş gibi değil, ancak \"Matilda\", \"Charlie\", \"James ve Porsuk-Dev\" gibi kitaplarının arasında okunabilir. ve bugün her zamankinden daha geçerli.

Çocukluk, yaşam için bir hazırlık olmamalıdır

Kipling, çocukları itaatkâr robotlara dönüştüren sistemleri sevmiyordu. Kendisi de İngiliz okul yurtlarında geçirdi, büyükler küçüklerin üzerinde hakimiyet kurar, öğretmenler çubuklarla döverdi. Korku ve aşağılama ne demek biliyordu. Çocuklara bıraktığı en önemli tavsiye: \"Farklı olmak korkusundan kurtulun\". Kitaplarında her zaman normlara uymayanlar kazanır: akıllı kitaplar okuyan kız, hayal kurmayı seven erkek, insan yemek istemeyen dev. Kipling, farklılığı bir zayıflık değil, canlı bir zekanın işareti olarak öğretti.

Yetişkinler için onun öğütü daha sert: \"Çocuklarınızı sakın yaralamayın\". Hikayelerinde acımasız ebeveynler ve öğretmenler, çocukların geleceğini çalayan canavarlar olarak gösterir. Onlara hiç mazeret bulamaz. Kitaplarında ebeveynler sadece dikkatsiz olsa bile, hala kötülüğün tarafında yer alırlar. Kipling, yetişkinlerin çocuklara emir vermek yerine dinlemesi gerektiğini düşündü. Bu sadece iyi bir tavsiye değil, onun felsefesinin temelidir.

Onun kendi yaşamı da bu kurala uydu. Hikayelerini çocuklarına okur ve onlar sıkıldığında yeniden yazardı. Edebiyatı \"çocuk\" ve \"yetişkin\" olarak ayırmazdı — şaşkınlık yeteneğine sahip olanlar için yazardı. Onun fikri, çocuklar ve yetişkinler de olabilir, eğer onları unutmadılarsa.

Hayal gücü, korkudan daha güçlüdür

Kipling, hayal gücünün sadece eğlenmek için bir yol değil, insanın en büyük silahı olduğunu düşündü. Pilot olarak uçarken ve çöl üzerinde düşündüğünde, nasıl geri döneceğini hayal ettiği için hayatta kaldı. Oğlunun ağır hasta oldğu zaman, ona acıdan kaçabileceği dünyalar yarattı. Kipling için hayal gücü, kaçış değil, gerçekliği aşma bir yoluydu. Çocuklara: \"Dünya korkunç görünüyorsa, kendi dünyanızı yaratın\" der, yetişkinlere ise: \"Çocukların hayal gücünü alayla ele alınmasın — bu onların korumasıdır\".

Kitaplarında çocuklar her zaman yetişkinlerden daha akıllı ve cesurdur, çünkü onlar olası olana inanmayı unutmadılar. Yetişkinler sadece sıkıcı gördükleri yerlere büyücüler, devler, büyülü adamlar görür. Bu sadece edebi bir teknik değil. Kipling gerçekten de hayal gücünün bir kas olduğunu düşündü. Eğer hayal kurmayı bırakırsak, gerçekten yaşama başlamış olmayız.

Bugün, çocuklar daha fazla ekranlara bakarken yetişkinler çocuklara seslenmeyi azalttıkça, bu tavsiye neredeyse bir büyü gibi dinlenir. Kipling, çocukların korkularıyla başbaşa bırakılmaması gerektiğini hatırlatır: çocuklara dünyayı tanımlamak için kelimeler ve onu süslemek için resimler vermemiz gerektiğini. Çünkü hayal gücü olmadan insan bir fonksiyon değil, bir bireyseldir.

Kendine sert ol, başkalarına değil

Kipling, kutsal değildi. Ağır, hantal, büyük bir burun ve garip bir sesle konuşurdu. Güzellik ve başarı standartlarına uymadı. Ancak başka biri gibi görünmeye çalışmadı. Renkli kravatlar giydi, partilerde korkunç hikayeler anlattı ve diğerleri korktuğu şeyleri yazdı. Onun tavsiyesi: \"Başkalarının hoşuna gitmese de kendin ol\". Çünkü kendin olmak, senin tek varlığındır.

Unutkanlıktan korkmadı. Okulları, yaratıcılığı baskılayan karşıtlarıydı. Yalan politika doğruluğuna karşıydı. Hayatın gri ve öngörülebilir olmasını sağlayan her şeyin karşıtlarıydı. Bugün, sonsuz kurallar ve sınırlamaların döneminde, sesi özgürlüğün bir nefesiydi.

Kendin olmak, Kipling için bir alışkanlık değil, bir zorunluluktur. Çünkü kendin olmazsan, dünyaya yeni bir şey katamazsın. Sadece mevcut olanı tekrar edersin. Dünya dolu dolu tekrarlarla doludur. Ona yabancı olmak korkusundan korkmadılar.

Rudyard Kipling'in Vasiyeti

Rudyard Kipling 1990 yılında ayrıldı, ancak sesi sessizleşmedi. Her satırda, her hikayede, büyük koltukta çocuklarına kitaplarını okuduğuna dair her anımda sesini duyabilirsiniz. Onun ilkesi, kurallar bir kitap değil, bir davet. Açık gözlerle yaşamak, korkulara gülmek, mucizelere inanmak ve şaşkınlığa devam etmek için bir davet. Onun bize vermediği yanıtlar, onları aramak nasıl olduğunu gösterdi. ve en önemli tavsiyesi şu şekilde: \"Kendi hayatını kimse ilgi çekici yapmadıkça, ilgi çekici yap\".

Bugün, ciddi veya canlı, doğru veya gerçek olmak arasında bir seçim yaparken, onun sözlerini hatırlamak önemlidir. Kipling, ideal değildi. Yaşardı. ve bize kendin olmanın mümkün olduğunun bir dünyası bıraktı. Bu, belki de bırakılabilecek en iyi miras.

Permanent link to this publication: