Çok sayıdaki baba boşanma sonrasında teslim olur. «O çocuk görmek izin vermiyor», «Mahkeme onun yanında», ‘Avukatlık parası yok’. Ancak, bu yolda ilerleyenler de var. Onların silahları kollar değil, sevgi, zeka ve sabırın birleşimidir. Her türlü engeli aşan ‘süper babalar’ hakkında anlatıyoruz.

Sevgi enerjisi olarak

Bu, sevimli bir şey değil. ‘Çocuğumun hayatında olacağım, ne olursa olsun’ demek isteyen bilinçli bir karar. Bu fikre tutkun olan bir baba, yollar arar, dilekçeler yazar, anlaşmalar yapar. ‘Uygun zaman’ beklemez, onu yaratır. Kızı görmek için 500 km yol katmakta tereddüt etmez.

Zeka, bürokrasiye karşı

2026 yılında boşanmış babalar, videokonferanslardan sosyal medyaya kadar her şeyi kullanarak bağlantı kurarlar. Çocukları parka değil, ilgi alanlarına götürürler, böylece onların gelmek istemelerini sağlarlar. Annenin tarafındaki büyükbaba ve dede ile arkadaş olur, ‘müttefikler’ edinirler. Annenin izin vermemesi durumunda, çocuğu okuldan sonra (yasa çerçevesinde) karşılarlar.

Yorgunluğu aşma

Akıllı bir baba, bağırmak ve tehdit etmekle hiçbir şey elde edemeyeceğini anlar. Hile ile hareket eder: annenin çocuğunun önünde kavgaya tutuşmaması için, onu rahatlatır. ‘Nейтрал’ bir toplantı yeri (kafe, park) için anlaşır, güven kazanmak için yavaş yavaş kabul eder. Annenin koşullar koyması durumunda ('sadece benim varlığım durumunda'), kabul eder, güven kazanmak için yavaş yavaş kabul eder.

Sevgi mükemmel olma zorunluluğu yoktur. Yaratıcı olmalıdır. O zaman bile duvarlar yıkılır.

Permanent link to this publication: